การประเมินประเด็นด้านความยั่งยืนที่สำคัญ

1) ระบุประเด็นสำคัญด้านความยั่งยืน โดยมีกระบวนการดังนี้

1.1) วิเคราะห์ห่วงโซ่คุณค่าทางธุรกิจ สำหรับกิจกรรมของธุรกิจตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ โดยกิจกรรมต่าง ๆ เหล่านี้มีความเกี่ยวข้องและอาจสร้างผลกระทบต่อผู้มีส่วนได้เสียทั้งทางตรงและทางอ้อม ซึ่งกิจกรรมของบริษัทที่ดำเนินเป็นลำดับต่อเนื่องกันตั้งแต่การจัดหาแหล่งเงินทุนจนถึงการจัดเก็บหนี้ได้ รวมถึงการสนับสนุนการดำเนินงานของฝ่ายต่าง ๆ ในบริษัทด้วย แบ่งออกเป็นกิจกรรม 2 ลักษณะคือ กิจกรรมหลัก และกิจกรรมสนับสนุน

กิจกรรมหลัก

ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตและการส่งมอบสินค้า/บริการโดยตรง สามารถจัดกลุ่มได้ 7 กลุ่มคือ

กิจกรรมสนับสนุน

ที่ช่วยให้การดำเนินกิจกรรมหลักเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล

1.2) การมีส่วนร่วมกับผู้มีส่วนได้เสีย ซึ่งบริษัทยึดถือและปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสียตามนโยบายการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย¹ โดยแบ่งผู้มีส่วนได้เสียออกเป็น 2 กลุ่มหลักคือผู้มีส่วนได้เสียทางตรงและผู้มีส่วนได้เสียทางอ้อม ซึ่งผู้มีส่วนได้เสียทางตรง คือกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของบริษัทโดยตรงและมีความสัมพันธ์ที่ชัดเจน ได้แก่ ผู้ถือหุ้น นักลงทุน พนักงาน ลูกค้า เจ้าหนี้และสถาบันการเงิน และผู้มีส่วนได้เสียทางอ้อม คือกลุ่มที่ไม่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมหลักของบริษัทโดยตรง แต่ได้รับผลกระทบจากการดำเนินงาน หรือมีอิทธิพลต่อบริษัทในทางอ้อม ได้แก่ ชุมชน สังคม คู่ค้า ผู้ร่วมลงทุน หน่วยงานกำกับดูแล และคู่แข่ง

1.3) การระบุประเด็นสำคัญ พิจารณาจากแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงระดับ Megatrend และแนวโน้มในประเทศ

แนวโน้ม Megatrend พิจารณาจากกฎระเบียบการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและความยั่งยืน กฎหมายและมาตรการด้านสิ่งแวดล้อม (เช่น Carbon Tax, Carbon Disclosure) การเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลและ AI ในการประเมินความเสี่ยงลูกค้า การป้องกันทุจริต และออกแบบผลิตภัณฑ์การเงินเฉพาะบุคคล การเปลี่ยนแปลงทางประชากรศาสตร์และสังคมผู้สูงอายุ การเข้าถึงบริการทางการเงินและความเท่าเทียม ความปลอดภัยไซเบอร์และข้อมูลส่วนบุคคล ซึ่งมีความเสี่ยงจากการรั่วไหลของข้อมูลลูกค้าและการโจมตีทางไซเบอร์ ความผันผวนทางเศรษฐกิจโลกและอัตราดอกเบี้ยที่ส่งผลต่อกำลังซื้อและความสามารถในการชำระหนี้ ความรับผิดชอบต่อสังคมและการกำกับดูแล ความคาดหวังต่อธรรมาภิบาล ความโปร่งใส และการเปิดเผยข้อมูล ESG

แนวโน้มในประเทศไทย พิจารณาจากภาวะเศรษฐกิจชะลอตัว ความเสี่ยงด้านหนี้เสีย (NPL) สูงขึ้น ต้องปรับเกณฑ์การอนุมัติสินเชื่อให้รัดกุม กฎระเบียบด้านสินเชื่อและคุ้มครองผู้บริโภคของหน่วยงานกำกับดูแล การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในประเทศ เช่น ภัยแล้ง น้ำท่วม กระทบต่อกลุ่มลูกค้าเกษตรกรและ SMEs พฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนไปสู่ดิจิทัลที่นิยมใช้ Mobile Banking, E-wallet การแข่งขันสูงในอุตสาหกรรมและผู้เล่นรายใหม่ ความเหลื่อมล้ำทางรายได้ที่กลุ่มรายได้น้อยยังเข้าไม่ถึงสินเชื่อในระบบ และแรงกดดันด้าน ESG Disclosure ของหน่วยงานกำกับดูแล